Kur’ân-ı Kerîm’in yaklaşık üçte birini oluşturan kıssalar, tarih anlatımından öte insanı düşünmeye, ibret almaya ve ilâhî mesajı kavramaya çağıran güçlü bir hitap biçimidir. Bu eser, Kur’ân’daki kıssa kavramını anlam ve kullanım yönleriyle ele alarak, kıssaların mahiyetini, tekrarlarının hikmetini ve taşıdığı mesajı bütüncül bir bakış açısıyla incelemektedir.

Çalışmanın merkezinde yer alan Enbiyâ Sûresi, hem sûrenin yapısal özellikleri hem de muhtevasındaki peygamber kıssaları bağlamında ayrıntılı biçimde değerlendirilmiştir. Sûrenin nüzûl ortamı, hedefleri, konu bütünlüğü ve ayetler arasındaki münasebet ortaya konulurken; kıssaların gelişigüzel değil, belirli bir siyak ve maksat çerçevesinde sunulduğu gösterilmiştir.

Eserde, sûrede adı geçen peygamberlerin hayatlarına kısaca değinildikten sonra, her bir kıssa kendi özgün bağlamı içinde analiz edilmiş; diğer sûrelerdeki anlatımlarla karşılaştırılarak tekrarların hikmeti ve üslup çeşitliliği ortaya çıkarılmıştır. Böylece Kur’ân’daki tekrarların iddia edildiği gibi gereksiz olmadığı, aksine i‘câzın güçlü bir tezahürü olduğu vurgulanmıştır.

Bu kitap, kıssaların tarih bilgisini artırmak için değil; insanı hakikate yönelten ilâhî mesajları anlamak için var olduğunu ortaya koyarak okuyucusunu Kur’ân kıssalarını yeniden ve daha derinlikli okumaya davet etmektedir.